داروخانه گیاهی
 
 
گیاهان دارویی
 

 به نام آن که طبیعت را آفرید و عشق به طبیعت را در وجود انسان به ودیعه نهاد.

 

 |+| نوشته شده در  سه شنبه 28 دی1389ساعت 17:35  توسط امیدوار  | 

آن  کسی را   بتوان گفت  انسان       که شود  بر همه  کس سود  رسان

رتبه        عالی         انسانیت              بسته    بر داشتن      چهار   صفت

پاکی  چشم  و زبان و  دل و دست       هر که  را هست  همان انسانست

راست اندیشی  و  گفتار  و  عمل         عمر   شیرین  گذراند   چو   عسل

در  جهان  غیر    ره  راست  مپو         راست اندیش   و   بجز  راست  مگو

گو  شما  را  روش  راستی  است         همه  را   با  تو   سر آشتی  است

کینه   و   بغض   به  دل   راه  مده          گوش   بر  مردم    بدخواه    مده

هر که را  خوی خوش و  روی نکوست      در همه  عمر نماند  بی دوست

هر   که   خندد   و   هم    خنداند          بذری    از    مهر   به  دل   افشاند

عصبانی  مشو   و   غصه  مخور        عوض  غصه  و  غم  میوه  بخور!

 |+| نوشته شده در  پنجشنبه 11 فروردین1390ساعت 17:18  توسط امیدوار  | 

بادام تلخ (amygdalus amara)

اسامی دیگر گیاه: فارسی این گیاه بادام تلخ است در زبان عربی به آن «لوزمر» می گویند این گیاه در زبان لاتین به amygdalus amara در زبان انگلیسی به bitter almond و در زبان فرانسه به  amande amere شهرت دارد.

مشخصات کلی بادام تلخ: درخت بادام تلخ بیشتر در نواحی معتدل زمین به ویژه در دامنه کوهها و کوهپایه ها میروید. طبیعت بادام تلخ گرم است. و بیشترین قسمت مورد استفاده آن مغز میوه آن یعنی مغز بادام تلخ است که برای روغن گیری و سایر مصارف دارویی از آن استفاده می کنند و سایر قسمتها یعنی برگ، ریشه و ساقه درخت بادام تلخ کمتر مورد توجه قرار گرفته اند.

نسخه های شفا بخش

۱-   درمان کرم معده و روده با بادام تلخ: چنانچه کسی که مبتلا به کرم معده باشد چند روز متوالی از آب پخته ریشه درخت بادام تلخ را میل نماید یا مغز بادام تلخ را له کرده و هر روز یک قاشق مربا خوری از آن میل نماید کرمهای معده و روده را نابود کرده و به خوبی آنها را دفع می کند.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  پنجشنبه 11 فروردین1390ساعت 17:14  توسط امیدوار  | 

کندر (bowswellia carterii bird)

اسامی دیگر گیاه: کندر صمغ درختی خاردار است و انواع مختلفی دارد به نوع سخت و مایل به سرخی رنگ آن « ذکر» و به نوع سفید رنگ و شکننده آن « اثنی» می گویند به کندر تازه و نرم « مدجرج» و پوست درخت کندر را « اقشار» نامند. کندر در زبان لاتین با عنوان carterii birdbowswellia در زبان انگلیسی با عنوان frankincense  در زبان فرانسه با عنوان oliban و در زبان عربی با عنوان « لبان ذکر» شناخته می شود.

مشخصات کلی کندر: درخت کندر درختی خاردار به ارتفاع حدود 2 متر و برگ و دانه شبیه برگ و دانه درخت مورد است. این گیاه بیشتر در عمان و یمن و نواحی گرم زمین می روید و صمغ آن را در تیر ماه از درخت می گیرند. طبیعت کندر گرم و خشک است و قسمت مورد استفاده آن صمغ و تخم درخت است.

نسخه های شفابخش کندر

۱-   درمان ضعف معده و تقویت حافظه با کندر: خوردن روزانه 1 مثقال از مخلوط پودر کندر با عسل و شکر معده ضعیف را قوت داده و جهت درمان فراموشی، نسیان و تقویت حافظه مصرف آن مفید است همچنین خوردن روزانه از آبی که 3 گرم کندر در آن خیسانده باشند موجب رفع کم هوشی و فراموشی می گردد.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  جمعه 27 اسفند1389ساعت 18:48  توسط امیدوار  | 

ختمی (althaea officinalis)

اسامی گوناگون ختمی: ختمی انواع مختلفی دارد. ختمی گل سفید و ختمی گل قرمز 2 نوع از انواع ختمی هستند. یک نوع ختمی وجود دارد که دارای گلهای کوچک سرخ رنگ مایل به بنفش که پس از خشک شدن آبی می گردند و به پنیرک معروف است. این نوع ختمی در فارسی نان کلاغ و ختمی پانیزک شهرت دارد. در مازندران به این نوع ختمی بخیلک و در زبان ترکی به آن ایم کاجی می گویند. در بلوچستان ختمی خبازی به اوت برتوچوکو و کوکو و پچگو معروف است. به نوعی باغی این نوع از ختمی املوخیا و به نوع بیابانی آن در زبان فارسی حیزو میگویند.

ختمی در زبان لاتین به althaea officinalis، در زبان انگلیسی به mallow ، در زبان فرانسه به althaea و در زبان آلمانی به malve شهرت دارد.

مشخصات کلی ختمی: ختمی گیاهی است پایا به ارتفاع 70 سانتیمتر تا دو متر و پوشیده از کرکهای مخملی، ریشه آن به رنگ زرد کرمی و ساقه آن عمودی و کرکدار است. گلهای آن دارای پنج گلبرگ سفید یا صورتی، بیضوی یا قلبی شکل و پرچمهای متعدد به رنگ ارغوانی یا بنفش تیره است. برگهای آن کرکدار و با دمبرگ کوتاه و 3 تا 5 لب است. قسمتهای مورد استفاده ختمی ریشه، برگ و گل آن است. ختمی به وسیله قلمه زدن ریشه آن و بندرت توسط دانه تکثیر می شود. این گیاه در ایران بیشتر در اطراف تهران، نواحی مختلف البرز، اطراف رودخانه کرج، اراک، آذربایجان و نواحی شمالی کشور می روید.

                                     ختمی

نسخه های شفا بخش:

۱-   التیام زخم معده با ختمی: کسانی که از بیماریهای معده به ویژه زخم معده رنج می برند، چنانچه سه مثقال ریشه ختمی را با دو مثقال گل بابونه و دو مثقال میوه بلوط خرد شده مخلوط کرده، در مقداری آب جوشانده و آب صاف شده آن را در دو وعده صبح و عصر میل کنند نتایج رضایت بخشی از آن خواهند برد.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  سه شنبه 12 بهمن1389ساعت 19:39  توسط امیدوار  | 

مورد ( myrtus comminus )

اسامی دیگر گیاه: فارسی این گیاه مورد است ولی به آن « مورت » هم می گویند. در کتب قدیم از مورد با نامهای « اسمار، زنده، عمر، قنتوس، مرسین، میرسین، حمیلاس و قوقام» یاد شده است. بیش از 7 نوع مورد وجود دارد ولی مهمترین آنها مورد بیابانی است که در زبان فارسی به آن « مورد اسفرم »، در زبان عربی « ریحان القبور » و در گیلان « جیر » می گویند. مورد در زبان لاتین به myrtus comminus ، در زبان انگلیسی به myrtle و در زبان فرانسه به myrte شهرت دارد. میوه ی مورد به «آس دانه» و برجستگیهای روی ساقه ی آن به « بنگ الآس » معروف است. این گیاه در زبان عربی به « آس » و « حمبلاس » معروف است.

مشخصات کلی گیاه: این گیاه که از تیره ی مورد است برگهایی بیضوی شکل و نوک تیز دارد که رنگ آن سبز تیره است. میوه ی این گیاه شبیه دانه فلفل سیاه است و پس از رسیدن همانند فلفل به رنگ تیره در می آید. چوب درخت مورد و برگهای آن معطر است. قسمتهای مورد استفاده ی مورد تخم، برگ و میوه آن است. طبیعت مورد سرد و خشک است. گلهای این گیاه سفید رنگ بوده و برگهای آن هیچگاه خزان نمی کنند و همیشه سر سبز می مانند. برگ مورد دارای تانن، مواد رزینی و تلخ، کامفن و 30/0 درصد اسانس است. برجستگیهای روی ساقه مورد که از قدیم الایام دیوسکورید آن را تحت نام myrtidanq به عنوان قابض مورد استفاده فرار می داده و یا برای آن این اثر را قائل بوده است تانن فراوان دارد. میوه این گیاه هم دارای تانن، اسانس، مواد رزینی و تلخ، قندهای مختلف و اسیدهای آلی نظیر اسیدمالیک و اسیدسیتریک است.

                                    مورد

نسخه های شفا بخش:

۱-   درمان حرارت و ترک پا با مورد: چنانچه آب جوشانده تخم و برگ مورد را صاف نموده و با الکل مخلوط کرده و آن را به پا بمالید یا پا را در آن بگذارید ترک پاشنه پا را به خوبی برطرف ساخته و آن را درمان می کند.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  چهارشنبه 6 بهمن1389ساعت 20:27  توسط امیدوار  | 

بابونه ( anthemis nobilis )

اسامی دیگر گیاه: فارسی این گیاه بابونه است. به آن «بابونج» و «بابونق» هم می گویند. در برخی کتب طبی قدیم از بابونه با نام های «حبق البقر» و «خامامالیان» نیز یاد کرده اند. این گیاه در زبان لاتین به anthemis nobilis ، در زبان فرانسه به comomille و در زبان انگلیسی به matricaria comomilla معروف است.

مشخصات کلی گیاه: بابونه گیاهی است از تیره گل مینا و بیشتر در زمینهای خشن و دامنه ها و دشت ها و باغ ها در کنار جویهای آب می روید. گلهای بابونه زرد، سفید یا ارغوانی است (گلهای لوله ای وسط نهنج بابونه زرد رنگ و گلهای زبانه ای اطراف آن سفید رنگ است.) طبیعت بابونه گرم و خشک است. ارتفاع ساقه های گل بابونه متغیر است بطوری که در دامنه کوه ها بلندی آن 10 الی 20 سانتیمتر ولی در دشت ها و باغ ها گاهی اوقات تا یک متر هم می رسد. زمان چیدن گلهای بابونه باید در هنگام اول گل دادن آن یعنی اواخر خرداد تا اوایل تیر باشد. بابونه چندین نوع دارد. ( بابونه معمولی، بابونه رومی، بابونه گاوی یا گاو چشم ) و در این جا مراد ما بابونه معمولی است. تقریبا کلیه قسمتهای گیاه مصارف درمانی دارد.

                                    بابونه

نسخه های شفا بخش:

۱-   تهیه ماسک زیبایی با بابونه: جهت تهیه ماسک زیبایی بابونه، 5 مثقال گل بابونه را با 5 مثقال گل ختمی مخلوط کرده و به مدت 15 الی 20 دقیقه جوشانده و آب صاف شده آن را با کمی آب و کمی آبلیمو مخلوط کرده و صورت را ابتدا شسته و خشک نمایید سپس آن را بر روی پوست صورت بمالید این ماسک اثر قابل توجهی در رفع جوشهای قرمز و ریز صورت (جوش غرور) داشته و پوست را نرم و لطیف می کند.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  چهارشنبه 6 بهمن1389ساعت 19:39  توسط امیدوار  | 

سداب (ruta graveolens)

اسامی دیگر گیاه: فارسی این گیاه سداب است ولی به آن «سزاب» هم می گویند. در شمال ایران بخصوص اطراف رشت به من «سیاب» می گویند. در دیلم و شهسوار این گیاه را با نام «پیم» می شناسند. در برخی کتب طبی قدیم سداب را «حنف» نامیده اند. این گیاه در زبان عربی به «فیجن» و «سذاب»، در زبان لاتین به نام ruta graveolens ، در زبان انگلیسی به common rue و در زبان فرانسه به rue fetide معروف است.

مشخصات کلی گیاه: سداب گیاهی است از تیره سداب که ارتفاع آن از ۳۰ سانتیمتر متغیر است. برگهای این گیاه کوچک بوده و بدبو میباشند. گلهای این گیاه زرد رنگ بوده و دانه های آن 3 تایی در یک غلاف مثلثی شکل قرار دارد. گلبرگهای این گیاه معمولا 5 تایی است. برگهای این گیاه قلبی شکل است و دارای طعمی تند و تیز است. بیشترین قسمت مورد استفاده این گیاه برگهای آن است. طبیعت سداب گرم و خشک است.

                                  سداب             

نسخه های شفا بخش سداب

۱-   درمان مسمومیت با سداب: اگر مقداری برگ سداب را نرم ساییده و با مقداری انجیر و گردوی تازه له شده مخلوط نمایید و هر روز مقداری از آن را میل کنید موجب رفع انواع مسمومیت ها به ویژه مسمومیتهایی که به علت زیاده روی در مصرف مشروبات الکلی حاصل شده باشد می گردد.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  شنبه 2 بهمن1389ساعت 17:58  توسط امیدوار  | 

همیشه بهار (calendula officinalis)

اسامی دیگر همیشه بهار: فارسی این گیاه همیشه بهار است. اعراب به آن « دائم الحیاة و حی العالم » می گویند. در کتب مختلف طب سنتی از همیشه بهار به نامهای « ابرون، اقحوان اصغر، زبیده، قوقحان، مرجون، آذرگون، کحلاء، سهلابی، خیر، خیری زرد، میشامیش بهار و همیشه جوان » نیز یاد شده است. این گیاه در زبان لاتین به calendula officinalis، در زبان فرانسه به souci و در زبان انگلیسی به marygold معروف است.

مشخصات کلی همیشه بهار: همیشه بهار گیاهی از تیره کاسنی و به طول ۵۰ سانتیمتر می باشد. گلهای آن زرد طلایی بوده و بدون دمگل روی نهنج قرار گرفته است. این گیاه به طور وحشی در دامنه کوهها و کوهپایه ها می روید. میوه ی این گیاه شبیه میوه گل پنیرک است. گلهای همیشه بهار در مجاورت آب یک ماده ی ژلاتینی از خود تراوش می کند که بر روی ساقه منتشر شده و آن را چسبناک می سازد و به شیره گل همیشه بهار معروف است. برگ و گل این گیاه بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند. طبیعت این گیاه سرد و خشک و مایل به خنکی است.

                                     همیشه بهار

نسخه های شفا بخش همیشه بهار

۱-   رفع خارش پوست با همیشه بهار: چنانچه مقداری از گل و برگ همیشه بهار را نرم ساییده و با پودر حنا مخلوط کرده و با قدری آب خمیر نموده و بر موضع خارش پوست بمالید جهت رفع خارش پوست مجرب است.

دستور دیگر: شستن پوست و محل خارش با جوشانده همیشه بهار و برگ حنا (نساییده) نیز مفید است.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  پنجشنبه 30 دی1389ساعت 17:30  توسط امیدوار  | 

میخک (clove myrtaceae)

اسامی دیگر گیاه: فارسی این گیاه میخک است. اعراب به این گیاه « قرنفل » به ویژه « قرنفل ابیض » می گویند. در کتب داروسازی سنتی ایران میخک به اسامی دیگری همچون «غرینواس، لونک و مفرنف » آمده است فرنگیها به میخک «ژیرفل » یا « ژیرفیل » می گویند. میخک در زبان لاتین به caryophyllus aromaticusa ، در زبان انگلیسی به clove و در زبان فرانسوی به giroflier شهرت دارد.

مشخصات کلی گیاه: درخت میخک درختی است شبیه به درخت سدر و برگ آن شبیه برگ درخت انار است ولی کمی بزرگتر است. این گیاه بیشتر در نواحی گرم و مرطوب می روید. میوه ی این گیاه شبیه به میخ بوده از این رو به آن میخک می گویند. میوه ی میخک دارای طعمی تند و تیز همانند دارچین بوده و بسیار معطر است. طبیعت این گیاه گرم و خشک است و قسمتهای مورد استفاده آن برگ و میوه آن است. از نظر ترکیبات شیمیایی میخک دارای صمغ، تانن به مقدار ۱۳ درصد، موم، یک ماده قابل تبلور و بدون رنگ و بو به نام « کاریوفیل لین » و اسانس است. خاکستری که از آن بر جای می ماند معادل ۷ درصد وزن کلی میخک است.

                                     میخک            

نسخه های شفا بخش میخک:

۱-   درمان بیماریهای مجاری تنفسی با میخک: چنانچه مقداری از میخک خشک شده را نرم ساییده و روزی یک مرتبه مقداری از آن را جوشانده و آب آن را در بینی بچکانید جهت باز کردن گرفتگی بینی و درمان نزلات آن که به سردی باشد و همچنین رفع سر درد و سرگیجه هایی که منشاء سردی داشته باشد مفید است.


ادامه مطلب
 |+| نوشته شده در  پنجشنبه 30 دی1389ساعت 17:25  توسط امیدوار  | 
 
  بالا